كه در آن جا بود دنبال كرد . تازيان در آن جا گرد هم آمدند و در برابر او به دفاع پرداختند . هر يك از دو سردار براى خود و لشكريانش خندقى كند . بعد بخت نصر در كمين دشمن نشست و اين نخستين كمينى بود كه عملى شد . در نتيجه ، تازيان غافلگير شدند و لشكريان بخت نصر با شمشير به جانشان افتادند . چيزى نگذشت كه فرياد واويلا از دو طرف برخاست و عدنان از حمله به بخت نصر و بخت نصر از جنگ با عدنان دست برداشت و دو لشگر از هم جدا شدند . پس از بازگشت بخت نصر از آنجا ، معد بن عدنان با آن پيمبران از حران بيرون رفت و راهى مكه شد و چون به مكه رسيد پرچم‌هاى ويژهء آن شهر را برافراشت و مراسم حج بجاى آورد و آن پيامبران نيز با او به حج پرداختند . معد سپس از آنجا به ريشوب ( يا به گفتهء طبرى : ريسوب ) رفت كه دژى بود در ميانهء راه كرانهء عمان و عدن . آنجا دربارهء بازماندهء فرزندان حرث بن مضاض جرهمى پرسش كرد . به دو گفته شد : « از آنان جوشم بن جلهمه زنده مانده است . » معد دختر او ، معانه ، را به زنى گرفت و اين زن براى او پسرى آورد كه نزار بن معد خوانده شد .